Keuzes in zorgtechniek: Is je visie leidend?

18 april 2017, Martijn Zijlstra

Wearables, sensoren, camera's, contacten, protocollen, lagen. De keuze is reuze, zeker in zorgtechniek en domotica. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er – in overvloed. Al na één bezoek aan een zorg-, ict- of healthcare-beurs zie je door de bomen het bos niet meer. Op basis waarvan maak je als organisatie een keuze? Kijk je naar wat aansluit bij je visie, of focus je puur op technische oplossingen? Helaas zie ik in mijn directe omgeving vaak dat laatste.

Ik geef demo’s van de meest geavanceerde software op het gebied van messaging en communicatie. Mensen die zorg en veiligheid verlenen, reageren in eerste instantie vaak niet zo enthousiast. Ze zijn vaak sceptisch en stellen elkaar in hun domotica werkgroep kritische vragen. Hoe zou jij het vinden als je een alarm krijgt wanneer een cliënt uit bed stapt? Of als je op een aanwezigheidsbutton moet drukken als je er bent? Ze hebben gelijk: dat werkt niet.

Kloof tussen visie en praktijk
In zulke gevallen zie je een kloof tussen de praktische oplossing en de visie achter een organisatie. De keuzes in zorgtechniek bepalen grotendeels hoe een organisatie overkomt. Het definieert de relatie die je als organisatie aangaat met je cliënt. Toch kunnen visie en functionele oplossingen in mijn ervaring ook juist op elkaar aansluiten. Als techniek ondersteunend is, dan werkt het wel. Zo lang je de medewerker er ook bij betrekt.
 

Telecom volgens je visie
Ik zie dat bijvoorbeeld in de keuze voor telecom. Die staat in veel organisaties volledig los van de visie, en gaat vooral om praktische zaken. De bereikbaarheid van de receptie, de opzet van groepen, het type toestel, kostenbesparing en centralisatie. Maar de keuze die je maakt, heeft directe gevolgen voor je werkproces. Denk aan alarmering, locatiebepaling, persoonsbeveiliging en geo-fencing. Het is dus verstandig als je eerst nadenkt over welke visie de organisatie heeft op het gebied van inzet van technologie. Pas dan is het tijd voor een langetermijnkeuze over de infrastructuur. 


Afvalbesparing
In sommige gevallen zie ik dat misgaan. Organisaties hebben een 'ripp & replace cultuur’. De gedachte heerst: over vijf tot zeven jaar is het toch afgeschreven. Maar is dat wel zo? Veel apparaten gaan met gemak vijftien tot twintig jaar mee. Ik heb nog nooit gehoord dat het knopje voor verpleegoproep het begeeft. De producent wil dat je hem vervangt, maar waarom wil hij dat? Het is van groot belang dat we toewerken naar een door software gedreven omgeving en dat we hardware generiek houden. Natuurlijk: soms heb je slimme vernieuwingen nodig. Maar organisaties moeten een open en transparante keuze krijgen, merkonafhankelijk kunnen kiezen. Dat scheelt meteen een enorme hoeveelheid afval.

Hulp nodig? (zonder agenda)
Dan nog is keuzes maken soms lastig. Daarom zou ik zeggen: schakel hulp in van mensen zonder onderliggende agenda, die alleen kijken wat functioneel nodig is. De keuze is reuze, maar zo zie je door de bomen het bos weer een beetje.

Naar boven